วิธีเก็บตัวอย่างกุ้งเพื่อตรวจโรค

หลักสำคัญมีสามข้อ คือเลือกกุ้งให้ตรงกับจุดประสงค์ในการตรวจ เก็บเนื้อเยื่อให้เหมาะกับโรค และใช้วิธีเดิมอย่างสม่ำเสมอทุกครั้ง เมื่อตรวจหาสาเหตุการป่วย ให้เลือกกุ้งอ่อนแอหรือกุ้งที่กำลังจมก่อน ส่วนการเฝ้าระวังตามปกติ ให้ใช้เกณฑ์คัดเลือก ชนิดเนื้อเยื่อ และจุดเก็บตัวอย่างเดิมอย่างสม่ำเสมอ

จำนวนกุ้งด้านล่างเป็นแนวทางสำหรับเตรียมตัวอย่าง ไม่ได้ยืนยันว่าบ่อหรือลูกกุ้งรุ่นนั้นปลอดโรค ผลลบครอบคลุมเฉพาะกุ้งที่เก็บมาตรวจ และไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ของโรค ให้ทำตามคำแนะนำที่มากับชุดตรวจล็อตนั้น และตกลงข้อกำหนดการเก็บตัวอย่างกับห้องปฏิบัติการก่อนเก็บตัวอย่าง

ควรเลือกกุ้งแบบไหนมาตรวจ

เมื่อกุ้งป่วย ให้เลือกกุ้งที่อ่อนแอ ใกล้ตาย หรือแสดงอาการให้เห็น รวมถึงกุ้งที่กำลังจมหรือจมลงก้นบ่อแล้ว การเลือกเฉพาะกุ้งที่ดูแข็งแรงอาจทำให้พลาดกุ้งที่ช่วยหาสาเหตุของปัญหาได้มากที่สุด World Organisation for Animal Health (WOAH) แนะนำให้เก็บกุ้งที่ยังมีชีวิตหรือใกล้ตายและแสดงอาการป่วย สำหรับ AHPND แนะนำให้เก็บกุ้งใกล้ตายหรือกุ้งที่แสดงอาการ12 มีรายงานเช่นกันว่าลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาที่เป็น TPD สูญเสียความสามารถในการว่ายน้ำแล้วจมลง3

สำหรับการเฝ้าระวังตามปกติ ให้ตกลงเกณฑ์คัดเลือกและจุดเก็บตัวอย่างกับที่ปรึกษา แล้วใช้ให้สม่ำเสมอตลอดรอบการเลี้ยง บันทึกว่าเลือกกุ้งที่แสดงอาการหรือเลือกตามเกณฑ์เฝ้าระวังปกติ หากกุ้งป่วยจนต้องเปลี่ยนมาเก็บกุ้งอ่อนแอ ให้บันทึกไว้ เพราะผลเหล่านั้นนำมาเปรียบเทียบโดยตรงกับตัวอย่างที่เก็บตามปกติไม่ได้

การเลือกกุ้งอ่อนแอช่วยหาสาเหตุการป่วย แต่ไม่ได้บอกว่ากุ้งในบ่อติดเชื้อกี่ตัว หากตรวจเพื่อขอการรับรองหรือประกาศสถานะปลอดโรค ให้ห้องปฏิบัติการออกแบบการเก็บตัวอย่าง1

แต่ละโรคควรเก็บเนื้อเยื่อส่วนไหน

ใช้คู่มือโรคควบคู่กับคำแนะนำของชุดตรวจ ตับและตับอ่อนเป็นอวัยวะย่อยอาหารของกุ้ง ส่วนขาว่ายน้ำอยู่ใต้ส่วนท้อง

โรคเนื้อเยื่อข้อควรรู้
คู่มือโรค EHPลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาทั้งตัว ตับและตับอ่อน หรือหัว ขึ้นอยู่กับขนาดEHP ติดเชื้อในตับและตับอ่อน4 ลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาให้ใช้ทั้งตัว ที่ขนาด 500 ถึง 1,000 ตัว/kg คู่มือให้ใช้ตับและตับอ่อนหรือหัวได้ ส่วนกุ้งที่ใหญ่กว่านี้ให้ใช้ตับและตับอ่อน เตรียมตัวอย่างตามคำแนะนำของชุดตรวจ
คู่มือโรค WSSVขาว่ายน้ำหรือเหงือกเนื้อเยื่อเหล่านี้เหมาะสำหรับกุ้งขนาดใหญ่5 ให้ทำตามคำแนะนำของชุดตรวจ WSSV สำหรับลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วา คู่มือให้ใช้ทั้งตัว
คู่มือโรค AHPNDตับและตับอ่อนกับกระเพาะอาหารเนื้อเยื่อเหล่านี้เป็นอวัยวะย่อยอาหาร2 ขาหรือเหงือกที่เก็บสำหรับตรวจ WSSV ใช้ตรวจ AHPND ไม่ได้ สำหรับกุ้งขนาดเล็กและลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วา ให้ทำตามคู่มือและคำแนะนำของชุดตรวจ
คู่มือโรค TPDลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาทั้งตัวใช้ทั้งตัวสำหรับตรวจคัดกรองลูกกุ้งแต่ละรุ่นในโรงเพาะฟักและตรวจก่อนปล่อยเลี้ยง ตรวจสอบคำแนะนำของชุดตรวจว่าตรวจลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาได้ตั้งแต่อายุเท่าใด

ควรเก็บกุ้งกี่ตัว

ตารางนี้แสดงจำนวนกุ้งขั้นต่ำสำหรับเตรียมตัวอย่างด้วยชุดตรวจที่ใช้ในฟาร์มตามคู่มือโรค ให้เลือกเนื้อเยื่อตามตารางโรคด้านบน วันเลี้ยงเป็นเพียงช่วงอ้างอิงโดยประมาณ จึงต้องบันทึกระยะและขนาดจริงของกุ้งที่เก็บ

ระยะหรือขนาดกุ้งจำนวนกุ้งขั้นต่ำที่ต้องเก็บตัวอย่าง
ลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วา อายุ 12 วัน25 ถึง 30 ตัว
500 ถึง 1,000 ตัว/kg ประมาณวันที่ 2010 ถึง 15 ตัว
200 ถึง 300 ตัว/kg ประมาณวันที่ 507 ถึง 10 ตัว
60 ถึง 100 ตัว/kg ประมาณวันที่ 903 ถึง 5 ตัว
30 ถึง 50 ตัว/kg2 ถึง 3 ตัว

เมื่อกุ้งโตขึ้น ใช้จำนวนกุ้งน้อยลงได้ เพราะกุ้งแต่ละตัวให้เนื้อเยื่อสำหรับเตรียมตรวจมากขึ้น หากตรวจเพื่อขอการรับรองหรือตรวจเพื่อยืนยันสถานะปลอดโรค ควรให้ห้องปฏิบัติการกำหนดแผนเก็บตัวอย่าง

ทำตามคำแนะนำของชุดตรวจเรื่องปริมาณเนื้อเยื่อและวิธีเตรียมตัวอย่าง การรวมตัวอย่างคือการนำเนื้อเยื่อจากกุ้งหลายตัวมารวมเป็นตัวอย่างเดียว จำนวนในตารางไม่ได้บอกว่าต้องรวมกุ้งกี่ตัวต่อตัวอย่าง จึงห้ามใส่กุ้งทั้งหมดรวมในหลอดเดียว เว้นแต่คำแนะนำของชุดตรวจจะระบุว่าทำได้ เมื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงตามช่วงเวลา ให้ตรวจกุ้งแยกทีละตัว เว้นแต่คำแนะนำของชุดตรวจระบุว่าใช้ตัวอย่างรวมเพื่อติดตามได้ สำหรับ AHPND ทาง WOAH แนะนำให้ตรวจกุ้งขนาดใหญ่แยกทีละตัว เพราะยังไม่ได้ประเมินการรวมตัวอย่างอย่างครบถ้วน กุ้งระยะเล็กสามารถรวมตัวอย่างเพื่อให้มีเนื้อเยื่อเพียงพอได้2

ตารางระบุจำนวน 25 ถึง 30 ตัว สำหรับลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาอายุ 12 วัน หากลูกกุ้งอายุน้อยกว่านี้แสดงอาการ อย่ารอจนอายุถึงเกณฑ์ในตาราง ตรวจสอบว่าชุดตรวจใช้กับลูกกุ้งได้ตั้งแต่ระยะใด และติดต่อห้องปฏิบัติการหากจำเป็น ดูคู่มือโรค TPD

ควรตรวจบ่อยแค่ไหน

ตรวจคัดกรองลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาก่อนปล่อยเลี้ยง วางแผนเก็บตัวอย่างเพิ่มเติมตามระยะการเลี้ยงในตาราง แล้วทบทวนแผนตรวจเมื่อใกล้จับกุ้ง ตกลงกำหนดการกับที่ปรึกษาด้านเทคนิค โดยคำนึงถึงประวัติบ่อ โรคที่กำลังหาสาเหตุ และสถานการณ์ระหว่างรอบการเลี้ยง

ใช้ช่วงในตารางเป็นจุดวางแผน ไม่ใช่กำหนดวันตรวจตายตัวสำหรับทุกบ่อ หากกุ้งอ่อนแอ กินอาหารลดลง หรืออัตราตายเพิ่มขึ้น อย่ารอถึงกำหนดตรวจครั้งต่อไป ให้หาสาเหตุและปรึกษาที่ปรึกษาเรื่องตรวจเพิ่มเติมหรือส่งตัวอย่างเข้าห้องปฏิบัติการ

ทำอย่างไรให้เปรียบเทียบตัวอย่างแต่ละครั้งได้

ใช้ชนิดเนื้อเยื่อ เกณฑ์คัดเลือกกุ้ง จุดเก็บตัวอย่าง และวิธีเตรียมตัวอย่างเดิมอย่างสม่ำเสมอ การเปลี่ยนเนื้อเยื่อหรือสลับระหว่างการตรวจแยกทีละตัวกับการตรวจตัวอย่างรวม อาจทำให้สัญญาณที่ตรวจได้เปลี่ยนไปและเปรียบเทียบได้ยากขึ้น หากจำเป็นต้องเปลี่ยน ให้บันทึกไว้เพื่อให้เห็นการเปลี่ยนแปลงนั้นตอนทบทวนผล

บันทึกข้อมูลต่อไปนี้ทุกครั้งที่เก็บตัวอย่าง

รายการข้อมูลที่ต้องบันทึก
บ่อรหัสบ่อ หรือรหัสถังและรหัสรุ่นสำหรับลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วา
วันที่วันที่เก็บตัวอย่าง
ระยะการเลี้ยงอายุลูกกุ้งระยะโพสต์ลาร์วาหรือวันเลี้ยง และขนาดกุ้ง
เนื้อเยื่อเนื้อเยื่อที่เก็บและวิธีเตรียมตัวอย่าง
จำนวนกุ้งจำนวนกุ้งที่เก็บ และตรวจแยกทีละตัวหรือตรวจแบบรวมตัวอย่าง
จุดเก็บตัวอย่างตำแหน่งที่เก็บกุ้ง
ผู้ปฏิบัติงานผู้เก็บและเตรียมตัวอย่าง
ล็อตชุดตรวจหมายเลขล็อตบนชุดตรวจ
เครื่องที่ใช้รหัสประจำเครื่อง
สถานะของชุดควบคุมผลของชุดควบคุมผ่านเกณฑ์ที่ชุดตรวจกำหนดหรือไม่

เก็บผลตรวจไว้กับบันทึกนี้ พร้อมข้อมูลการกินอาหาร การเติบโต การตาย และสิ่งที่สังเกตพบเกี่ยวกับน้ำ ตรวจสอบชุดควบคุมให้เป็นไปตามข้อกำหนดของชุดตรวจก่อนแปลผลแต่ละรอบ หากชุดควบคุมบวกไม่ผ่านเกณฑ์ ให้ตรวจซ้ำ อย่าถือว่าผลตัวอย่างในรอบนั้นใช้ได้

สำหรับ RAPID, RAPIDPlus และ RAPIDMax ใช้แท่งสกัด DNA ที่บ่อ แล้วตรวจด้วย LAMP บนเครื่อง ได้ผลในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงรวมการเตรียมตัวอย่าง ดูงานศึกษาตรวจสอบความใช้ได้ที่หน้าวิทยาศาสตร์ และดูตรวจที่ฟาร์มหรือห้องปฏิบัติการ เพื่อช่วยเลือกวิธีตรวจ

ผลบวกจากการตรวจที่ฟาร์มหมายถึงสงสัยโรค และห้องปฏิบัติการสามารถตรวจยืนยันได้ ติดต่อที่ปรึกษาทันที และห้ามนำกุ้ง น้ำ และอุปกรณ์จากบ่อนั้นไปปะปนกับบ่ออื่น WOAH นับผล LAMP เป็นบวกไว้ในเกณฑ์กรณีสงสัย WSSV โดยต้องตรวจเพิ่มเติมเพื่อยืนยัน5 ผลลบครอบคลุมเฉพาะกุ้งที่เก็บมาตรวจ และไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ของโรค หากกุ้งยังตายหรือแสดงอาการแม้ผลตรวจเป็นลบ ให้ส่งตัวอย่างเข้าห้องปฏิบัติการ

ผลที่ให้สัญญาณอ่อนมากใกล้ขีดจำกัดการตรวจพบ ซึ่งคือปริมาณน้อยที่สุดที่ชุดตรวจตรวจพบได้ อาจไม่สม่ำเสมอ ให้ตรวจซ้ำตามคำแนะนำของชุดตรวจหรือส่งตัวอย่างเข้าห้องปฏิบัติการ อย่าใช้สัญญาณอ่อนเป็นตัววัดปริมาณเชื้อต่ำที่เชื่อถือได้ การติดตามแนวโน้มด้วย RAPIDPlus ไม่ได้ให้ปริมาณเชื้อก่อโรคที่แน่นอน และไม่ได้ทำนายความสูญเสียในบ่อ

ควรส่งตัวอย่างเข้าห้องปฏิบัติการอย่างไร

สอบถามห้องปฏิบัติการที่จะรับตรวจก่อนเก็บตัวอย่าง แจ้งระยะของกุ้ง อาการ ผลตรวจที่ฟาร์ม และโรคที่สงสัย แล้วตกลงรายละเอียดต่อไปนี้

  • ต้องส่งกุ้งแบบไหน เนื้อเยื่อส่วนใด และจำนวนเท่าใด
  • ต้องแยกตัวอย่างหรือรวมตัวอย่างได้
  • ต้องใช้สารรักษาสภาพชนิดใด ความเข้มข้นและปริมาณเท่าใด
  • วิธีติดฉลาก บรรจุ และขนส่ง รวมถึงอุณหภูมิ ระยะเวลาจัดส่ง และวิธีบรรจุที่ป้องกันการรั่วไหลได้

วิธีรักษาสภาพตัวอย่างขึ้นอยู่กับการตรวจ WOAH อธิบายการใช้เอทานอลรักษาสภาพตัวอย่างสำหรับการตรวจทางอณูชีววิทยา และการใช้น้ำยาคงสภาพเนื้อเยื่อ เช่น Davidson's AFA สำหรับการตรวจทางจุลพยาธิวิทยา ซึ่งเป็นการตรวจเนื้อเยื่อด้วยกล้องจุลทรรศน์12 หากต้องตรวจทั้งสองแบบ ให้ขอคำแนะนำแยกสำหรับตัวอย่างแต่ละแบบ ห้ามเติมสารรักษาสภาพใด ๆ จนกว่าห้องปฏิบัติการจะแจ้งชนิด ปริมาณ และวิธีใช้อย่างปลอดภัย สารรักษาสภาพเป็นสารอันตราย เอทานอลติดไฟง่าย ต้องเก็บให้ห่างจากเปลวไฟและความร้อน น้ำยาคงสภาพเนื้อเยื่อ Davidson's มีฟอร์มาลิน จึงต้องสวมถุงมือและอุปกรณ์ป้องกันดวงตา และทำงานในบริเวณที่อากาศถ่ายเทสะดวก ห้ามเทสารรักษาสภาพหรือตัวอย่างที่แช่สารรักษาสภาพลงบ่อ คลอง หรือท่อระบายน้ำเด็ดขาด

ติดฉลากภาชนะแต่ละใบให้เชื่อมโยงกับบ่อ วันที่ และบันทึกตัวอย่างได้ ใช้ภาชนะเก็บตัวอย่างใหม่ที่สะอาด และแยกตัวอย่างจากแต่ละบ่อเพื่อลดการปนเปื้อนข้าม1 แนบบันทึกการเก็บตัวอย่าง พร้อมข้อมูลการกินอาหาร การตาย และสิ่งที่สังเกตพบเกี่ยวกับน้ำไปด้วย

ป้องกันการแพร่สิ่งปนเปื้อนระหว่างเก็บตัวอย่างอย่างไร

แยกสวิง ถัง และอุปกรณ์เก็บตัวอย่างประจำแต่ละบ่อเท่าที่ทำได้ อุปกรณ์ที่จำเป็นต้องใช้ร่วมกันต้องล้างและฆ่าเชื้อก่อนนำไปบ่อถัดไป และเก็บตัวอย่างจากบ่อกุ้งแข็งแรงก่อนบ่อที่มีกุ้งป่วย ทำตามฉลากสารฆ่าเชื้อ และห้ามปล่อยน้ำล้างลงบ่อหรือคลอง ใช้วัสดุสิ้นเปลืองที่สะอาด เปลี่ยนทิปปิเปตทุกครั้งที่เปลี่ยนตัวอย่าง และแยกบริเวณเตรียมตัวอย่างให้ห่างจากหลอดปฏิกิริยาที่ใช้แล้ว เก็บตัวอย่างไว้คู่กับฉลากเสมอ เพื่อไม่ให้ตัวอย่างจากต่างบ่อปะปนกัน

ปิดหลอดปฏิกิริยาไว้ตลอดระหว่างตรวจและหลังตรวจ การเปิดหลอดที่ใช้แล้วอาจปล่อย DNA ที่เพิ่มจำนวนแล้วออกสู่บริเวณตรวจ และทำให้การตรวจรอบต่อไปเกิดผลบวกลวงได้

สวมอุปกรณ์ป้องกันที่เหมาะสมเมื่อจัดการเนื้อเยื่อและน้ำยา และทำงานในบริเวณที่สะอาดและอากาศถ่ายเทสะดวก รวบรวมตัวอย่างชีวภาพ น้ำยาที่ใช้แล้ว และวัสดุสิ้นเปลืองใส่ภาชนะที่เหมาะสม แล้วเก็บและกำจัดตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยทางชีวภาพและการจัดการของเสียในพื้นที่ ห้ามทิ้งเนื้อเยื่อ น้ำยา และหลอดที่ใช้แล้วลงบ่อ คลอง หรือทางน้ำอื่น ห้ามนำกุ้งที่เก็บตัวอย่างแล้วกลับลงบ่อ และห้ามนำกุ้งหรือเนื้อเยื่อที่เหลือไปเป็นอาหารสัตว์ หรือขายกุ้งเป็นเพื่อใช้เป็นลูกพันธุ์หรือเหยื่อ

คำถามที่พบบ่อย

ควรเลือกกุ้งแข็งแรงหรือกุ้งอ่อนแอ

หากตรวจหาสาเหตุการป่วย ให้เลือกกุ้งอ่อนแอ ใกล้ตาย หรือกำลังจมก่อน หากเฝ้าระวังตามปกติ ให้ใช้เกณฑ์คัดเลือกที่ตกลงไว้ทุกครั้ง และบันทึกเมื่อเปลี่ยนจากเกณฑ์หนึ่งไปใช้อีกเกณฑ์หนึ่ง

ใช้ขากุ้งที่เก็บตรวจ WSSV มาตรวจ AHPND ได้หรือไม่

ไม่ได้ การตรวจ AHPND ต้องใช้เนื้อเยื่อที่เกี่ยวข้องกับทางเดินอาหาร เช่น ตับและตับอ่อนกับกระเพาะอาหาร ขาและเหงือกที่เก็บสำหรับตรวจ WSSV ไม่เหมาะกับการตรวจ AHPND2 ให้ทำตามคู่มือโรค AHPND และคำแนะนำของชุดตรวจ

ใส่กุ้งทั้งหมดรวมเป็นตัวอย่างเดียวได้หรือไม่

ได้เฉพาะเมื่อคำแนะนำของชุดตรวจอนุญาตให้รวมตัวอย่างด้วยวิธีนั้นสำหรับโรคและจุดประสงค์ที่ต้องการตรวจ จำนวนกุ้งในตารางเป็นแนวทางสำหรับเตรียมตัวอย่าง ไม่ได้ระบุจำนวนกุ้งที่ต้องรวมต่อตัวอย่าง หากติดตามปริมาณเชื้อ ให้ตรวจแยกทีละตัว เว้นแต่การแปลผลตัวอย่างรวมจะผ่านการตรวจสอบความใช้ได้แล้ว

ถ้าทุกตัวอย่างให้ผลลบ แปลว่าบ่อปลอดโรคหรือไม่

ไม่ใช่ ผลลบครอบคลุมเฉพาะกุ้งที่เก็บมาตรวจ และไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ของโรคในบ่อหรือในกุ้งรุ่นนั้น หากกุ้งยังตายหรือแสดงอาการ ให้ส่งตัวอย่างเข้าห้องปฏิบัติการ หากต้องการประกาศสถานะปลอดโรคอย่างเป็นทางการ ให้ห้องปฏิบัติการออกแบบการเก็บตัวอย่าง

ต้องตรวจทุกสัปดาห์หรือไม่

ตกลงช่วงห่างการตรวจกับที่ปรึกษา เริ่มตรวจก่อนปล่อยเลี้ยงและวางแผนตรวจตามระยะการเลี้ยงข้างต้น หากกุ้งมีอาการใหม่หรือตายเพิ่มขึ้น ให้ตรวจทันทีโดยไม่ต้องรอถึงกำหนดครั้งต่อไป

ควรแช่ตัวอย่างในเอทานอลก่อนส่งหรือไม่

อย่าเพิ่งแช่จนกว่าห้องปฏิบัติการจะแจ้งว่าต้องใช้สารรักษาสภาพชนิดใด เอทานอลอาจเหมาะกับการตรวจทางอณูชีววิทยา ส่วนการตรวจทางจุลพยาธิวิทยาอาจต้องใช้น้ำยาคงสภาพเนื้อเยื่อ Davidson's12 ห้องปฏิบัติการควรระบุเนื้อเยื่อ สารรักษาสภาพ ความเข้มข้น วิธีบรรจุ และการขนส่งให้ตรงกับการตรวจที่วางแผนไว้

แหล่งอ้างอิง

  1. WOAH (published under the OIE name, 2019). Diseases of crustaceans: General information. Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals, Chapter 2.2.0. Sections 1, 7.1.6 and 7.1.8 cover specimen selection, preservation, labelling and transport. www.woah.org/fileadmin/Home/eng/Health_standards/aahm/current/chapitre_general_information_2_2.pdf
  2. WOAH (2023). Acute hepatopancreatic necrosis disease. Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals, Chapter 2.2.1. Sections 3.1 to 3.6 cover shrimp selection, tissues, preservation and pooling. www.woah.org/fileadmin/Home/eng/Health_standards/aahm/current/2.2.01_AHPND.pdf
  3. Zou Y. et al. (2020). Determination of the Infectious Agent of Translucent Post-Larva Disease (TPD) in Penaeus vannamei. Pathogens 9(9), 741. doi.org/10.3390/pathogens9090741
  4. Chaijarasphong T. et al. (2021). The shrimp microsporidian Enterocytozoon hepatopenaei (EHP): Biology, pathology, diagnostics and control. Journal of Invertebrate Pathology 186, 107458. doi.org/10.1016/j.jip.2020.107458
  5. WOAH (2023). Infection with white spot syndrome virus. Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals, Chapter 2.2.8. Sections 3 and 6 cover suitable tissues and suspect and confirmed cases. www.woah.org/fileadmin/Home/eng/Health_standards/aahm/current/2.2.08_WSSV.pdf

ทบทวนล่าสุด:

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง